shabesher.titrblog.com

1390|11|8|6 2|27

به روی صورت برگی شبی قلم لرزید به راه بر یم خون خورد و چون الم لرزید

خطی نوشت که صد باركاخ غملرزید ز داغ این غم بســیار محــتشم لرزید

دوباره رخصت پیکار بر قلـــم دادند

به من اجازه به امضای محتشم دادند

مرکب از دل تنگ دوات جاری بود برای هر ورق این شام ، روز کاری بود

ز عمق جان قلم بس فغان و زاری بود گمان کنم به سرش قصد سر سپاری بود

سوار بر تن یک واژه پر کشیدم باز

به کربلا که رسیديم قصه شد آغاز

تن فرات ز آب زلال در تب بود زیاد بود ولیکن برای مرکب بود

به چشم کور دلان عدل ظهر چون شب بود غمی نبود، که عباس پیش زینب بود

ولی حساب عطش بود و کودکی بی جان

نگاه سرد پراز خواهش لبی سوزان ...

***

در این میانه جوانی ز خیمه بیرون شد به جای مادرش این بار عمه مجنون شد

دو چشم عشق از این ماجرا پر از خون شد جهان ز طرز نگاه پدر دگرگون شد...

***

به لب نگین پدر بر گرفت و رفت که رفت

سپس دو بوسه ز اصغر گرفت و رفت که رفت

خطاب کرد به لشکر خیالتان خام است که زندگانیتان جمله رو به اتمام است

ولی به چشم خودش دید بسته در دام استدمی که گفت به لشکر مرا(علی) نام است

دوباره نقل غلاف و حمایت از دین بود

زمان عقده گشائی ز جنگ صفین بود ...

رسید بر سر بالین اکبر و آنگاهنهاد لب به لب یاس پرپر و آنگاه

برون خیمه زنی خاک بر سر و آنگاهصدای فتح و من الله لشکر و آنگاه...

فرات را عرق شرم ، پر تلاطم کرد

صدای هلهله را در خودش کمی گم کرد...

***

گذشت و دخترکی را عطش ز پا انداخت وخوب موهبتی در دلش خدا انداخت

به گریه مشک جدا و تنی جدا انداخت شرر به غیرت ساقی کر بلا انداخت ...

***

دمی گذشت و قدی خم شدو عمود افتاد

چه زود پرچم عشقی که مانده بود افتاد

***

تمام خیمه ز ته ماند مشک او تر شدحسین بود که یکباره بی برادر شد

برای جنگ مهیا علی اصغر شدبه روی دست پدر با عدو برابر شد

"حسین دست غریبی به روی زانو زد"

"برای جرعه ی آبی به حرمله رو زد"(۱)

کسی زرنگی خود را تمام کردو تمام بدل طلوع امیدی به شام کردو تمام

ز ضرب تیر غمی را مدام کردو تمامرها چو چله به سوی امام کردو تمام ...

چکید خون علی روی دامن خورشید

کباب شد دل مولا، ولی علی خندبد

سپس ز خیمه ی شه ناله و فغان برخواستفغان و گریه ز قبر پیمبران بر خواست

نوای العطش از نای ماهیان برخواستصدای هروله از عرش و عرشیان برخواست

دگر مپرس کجا نیزه ها فرود آمد

چرا ز خیمه ی سجاد بوی دود آمد

***

غروب غرقه به خون شد، دل غروب شکستدمی که سینه ی آن کاشف الکروب شکست

شکست چوب به لب های او و خوب شکستچگونه زد مگر آن بی حیا، که چوب شکست

***

خلاصه شاعر بیچاره از نفس افتادد

حديثه كنج غزل، گوشه ی قفس افتاد

(۱) تضمين

کمی تا قسمتی دلگیر...

1390|1|13|6 0|03

بوي گل نرگس؟

نه،

كه بوي خوش عيد است!

شو پنجره بگشا،

كه نسيم است و نويد است.

رو، خار غم از دل بكن، اي دوست، كه نوروز

هنگام درخشيدن گل هاي اميد است.

بر لاله ي از برف برون آمده بنگر،

چون روي تو،

كز بوسه ي من سرخ و سفيد است.

با نُقل و نبيدم نبود كار، كه امروز

روي تو مرا عيد و لبت نقل و نبيد است.

گر با دل خونين، لب خندان بپسندي،

با من بزن اين جام ، كه ايّام، سعيد است

فریدون مشیری

سلام

به دور از بزرگ نمایی و دروغ،جلسه ی این هفته با کم لطفی اعضاء انجمن رو به رو شد .

از آنجایی که امروز ۱۱/۱/۹۰ ،۱۱ روز است که از لحظه ی تحویل سال می گذرد و دیگر بهانه ای چون دید و باز دید نمانده است ، باید دید که دلایل اعضا برای نرسبدن به این جلسه چه بوده.

درست است که جلسه از بار جسمی کمی برخوردار بود ولی شور و احساسات در آن موج میزد.

با مدیریت جناب آقای مجتبی عسگریان جلسه ساعت ۲۱:۰۰ شروع شد ولی نیامدن اعضا در برنامه های مدیرمحترم نیزتاثیر گذار بود و چند قسمت ازبخش های نشست ، حذف شد .

در بخش اول تکمیل شعر حافظ در تفسیر انجام شد و با مشارکت حاضرین به تفسیر دل نشینی از شعر(دوش مي آمد ورخساره بر افروخته بود تا كجا باز دل غم زده اي سوخته بود) رسیدیم.

در بخش دوم جناب علی شاه نظری یکی از شعر های خود به نام (چقدر بی تو هوای بهار بی معنی است )را به نقد گذاشت .

بخش سوم با بیت: به نام خداوند جان و خرد/کز این برتر اندیشه بر نگذرد،مشاعره ای بین حاضرین شروع شد و با یاد آوری اشعار شاعران و با توجه به وقت اندک جلسه توانستیم حدود یک ربع به مشاعره بپردازیم.

در پایان باپیشنهاد جناب آقای علی شاه نظری به نظاره یمشاعره ی تلوزیونی شبکه ی آموزش نشستیم.

امید است توجه ما به فرهنگمان ، که نشان گر شخصیت انسانی ماست ، بیشتر شود.

تشکر می کنم از مسئولین که فرصت خلاصه نویسی این هفته را بهبنده دادند .

مرتضی شاه نظری

نوروز مبارک بادت

1390|1|9|2 3|19

باسلام

"ادامه ی مطلب" در انتظار اعضاء محترم این محفل است.

بوی باران ، بوی سبزه ، بوی خاک
شاخه های شسته ، باران خورده پاک
آسمان آبی و ابر سپید
برگهای سبز بید
عطر نرگس ، رقص باد
نغمه شوق پرستوهای شاد
خلوت گرم کبوترهای مست

نرم نرمک میرسد اینک بهار
خوش به حال روزگار ...

خوش به حال چشمه ها و دشتها
خوش به حال دانه ها و سبزه ها
خوش به حال غنچه های نیمه باز
خوش به حال دختر میخک که میخندد به ناز
خوش به حال جام لبریز ازشراب
خوش به حال آفتاب ؛

ای دل من، گرچه در این روزگار
جامه رنگین نمیپوشی به کام
باده رنگین نمیبینی به جام
نقل و سبزه در میان سفره نیست
جامت از آن می که میباید تهی است

ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم
ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار
گر نکوبی شیشه غم را به سنگ
هفت رنگش میشود هفتاد رنگ ...

شعر از: فریدون مشیری

بزرگ بانوی شعر پارسی...

1390|1|9|2 3|24

سلام-درصورتی که عزیزی خواستار شرکت در این محفل میباشد،لطفا یک پیام حاوی نام ونام خانوادگیخود به این شماره ارسالنماید(۰۹۳۹۶۲۶۷۴۵۳)

۸۹/۱۲/۲۵یکصد و چهارمین سالروز تولد

بزرگ بانوی شعر پارسی

خانم پروین اعتصامی زاده ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ ، فرزند یوسف اعتصامی (اعتصام‌الملک آشتیانی) می باشد. ادبیات را در کنار پدر و استادانی چون دهخدا و ملک الشعرای بهار آموخت.

پروین اعتصامی عاقبت در تاریخ ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ در سن ۳۵ سالگی بر اثر ابتلا به بیماری حصبه در تهران درگذشت و در حرم فاطمه معصومه در قم در مقبرهٔ خانوادگی به خاک سپرده شد.یکی از معروف‌ترین آثار او که هم اکنون در کتاب فارسی قرار دارد شعر بلبل و مور است..

بلبلی از جلوهٔ گل بی قرار

گشت طربناک بفصل بهار

در چمن آمد غزلی نغز خواند

رقص کنان بال و پری برفشاند

بیخود از این سوی بدانسو پرید

تا که بشاخ گل سرخ آرمید

پهلوی جانان چو بیفکند رخت

مورچه‌ای دید بپای درخت

با همه هیچی، همه تدبیر و کار

با همه خردی، قدمش استوار

ز انده ایام نگردد زبون

رایت سعیش نشود واژگون

قصه نراند ز بتان چمن

پا ننهد جز بره خویشتن

ادامه ی شعر در ادامه ی مطلب ثبت شده است

با تشکراز همراه خوب محفل شعر:آقای مهدی بهمنی

خیلی خودمونی...

1389|12|22|0 14|45

محمد علی بهمنی:

من با غزلی قانعم و با غزلی شاد
تا باد ز دنیای شما قسمتم این باد
ویرانه نشینم من و بیت غزلم را
هرگز نفروشم به دو صد خانه ی آباد
من حسرت پرواز ندارم به دل آری
در من قفسی هست كه می خواهدم آزاد
ای بال تخیل ببر آنجا غزلم را
كش مردم آزاده بگویند مریزاد
من شاعرم و روز و شبم فرق ندارد
آرام چه می جویی از این زاده ی اضداد ؟
می خواهم از این پس همه از عشق بگویم
یك عمر عبث داد زدم بر سر بیداد
مگذار كه دندانزده ی غم شود ای دوست
این سیب كه ناچیده به دامان تو افتاد

به نام خدا

آنچه گذشت...

سلام.در تاریخ۲۶/۱۰/۸۹یه اس ام اس بین دو نفر ردّ و بدل شد که توش نوشته بود:

اولی:سلام-کوجای؟چیکار میکنی؟فرداشب میریم سالن؟راستی با جفت و جور کردن یه شب شعر چه طوری؟

دومی:سلام.خونه.خواب بودم.نه با غولوم دوام شده.عالیه!کوجا؟چه طوری؟

اولی:تازه ساعت دوازده شبه؟خوابیدی؟بهتر منام حالشا نداشتم.خونه سعید دهقانی.فرداشب همین طور که با بر و بچ نشستیم شروع میکنیم به شعر خوندن.آخرش هم اگه کسی موافق بود هفتگیش میکنیم.

دومی:تا فردا شب.خدا حافظ.شارژندارم.

(توضیح:این که می بینید در یک پیام چند مساله مطرح و پاسخ داده میشودمربوط به مسائل اقتصادی میشود)

بنا بر این اولین جلسه دوشنبه شب -در تاریخ ۲۷/۱۰/۸۹ساعت شش و نیم-در منزل سعید دهقانی به مدت یک و نیم ساعت تشکیل گردیدو پس از صرف شام،تصمیم شد که این نشست هر چهار شنبه شباستمرار داشته باشد.

افرادی که در اولین شب شعر زازران شرکت داشتند:

سعید دهقانی

مالک شیخی

مجتبی عسگریان

مجتبی کمالی(دکتر)

حسین شاه نظری

مهدی بهمنی

مرتضی شاه نظری

مهدی بالائی

کریم امینی

علی شاه نظری

جلسه ی دوم: چهارشنبه ۶/۱۱/۸۹ در زیرزمین دفتر فنی بهسازه

جلسه ی سوم:این چهارشنبه ۱۳/۱۱/۸۹ به دلیل مصادف شدن با مراسم عزاداری امام رضا(ع)،برگذار نشد

جلسه ی چهارم:۲۰/۱۱/۸۹ منزل آقای سلمان شیخی

(عیادت و شب شعر)

جلسه ی پنجم:۲۷/۱۱/۸۹زیرزمین دفتر بهسازه

جلسه ی ششم:۴/۱۲/۸۹اتاق مرتضی شاه نظری

جلسه ی هفتم۱۱/۱۲/۸۹اتاق مرتضی شاه نظری

اولین پست

1389|12|22|0 14|46

به نام نامی خداونددلها

این وبلاگ متعلق به کسانی است که جایی در دلشان برای حس لطیفشعر پیدا میشود

خوش آمدید

در دست احداث!